AI: van slimme tool naar kompasbewaker

In een teamoverleg legt projectmanager Ilse een AI-samenvatting over een onderzoek naar duurzame inzetbaarheid op tafel. De trend is helder, de cijfers kloppen en het advies ligt er. Er wordt instemmend geknikt. Maar de vraag die er echt toe doet, begint pas daarna: wat betekent dit nou voor ons, voor onze cliënten, voor wie we willen zijn? Het beantwoorden van exact deze vragen is waar het de komende jaren over gaat op de werkvloer.

2026: AI als slimme tool

Leon Schaepkens schetst in zijn toekomstbeeld voor HR een reis van 2026 naar 2030, langs eenentwintig thema’s. Vandaag is AI vooral een slimme tool: het signaleert verzuim, meet communicatie, matcht kandidaten, rekent scenario’s door. Nuttig, snel en inmiddels voor veel medewerkers vertrouwd. De techniek doet wat het moet doen: sneller en scherper zien wat er speelt. Maar zien is nog geen kiezen. En daar begint het echte werk.

2030: AI als architect

Richting 2030, zo laat Schaepkens zien, verschuift de rol van AI. Het wordt architect: het ontwerpt mee rondom wat mensen kunnen dragen, simuleert de impact van reorganisaties op cultuur, spiegelt teams op hun eigen besluiten. AI levert steeds rijkere, indringender beelden van wat een keuze betekent, nog voordat die keuze is gemaakt. Dat klinkt als vooruitgang, en dat is het ook. Maar het verandert ook wat er van de mens gevraagd wordt. Hoe rijker het beeld dat AI levert, hoe scherper de vraag wordt wie bepaalt wat we ermee doen.

De kern: AI levert het beeld, de mens houdt de koers

Bij besluitvorming beslist niet het systeem, maar de mens. Bij leiderschap groeit AI uit tot sparringpartner en blinde-vlek-alert, terwijl de leider expliciet verantwoordelijk blijft voor de keuzes die op die data volgen. En bij cultuur en gedrag krijgt AI de rol van kompasbewaker. AI signaleert afwijkingen: het geeft een seintje wanneer een besluit, een leertraject of gedrag niet meer aansluit bij wat de organisatie zegt belangrijk te vinden. Het draait niet om de beschreven kernwaarden op de website, maar om bewustwording welke waarde er op het spel staat en wie daar met verstand van zaken over beslist.

HR als bewaker van de bedoeling

Zo ontstaat een nieuwe rol voor professionals werkzaam in HR en/of communicatie. De professional wordt kompasbewaker van de bedoeling. AI levert het beeld, de mens houdt de koers. Rituelen maken die koers zichtbaar: een transparantierapport dat vastlegt wat AI adviseerde en wat wij besloten, een reflectiedag rondom waarden, een warme off-boarding met een publiek erkenningsmoment.

Het kompas als brug

Een organisatie in het AI-tijdperk lijkt op een schip met een verfijnd navigatiesysteem. De instrumenten meten met een precisie die niemand eerder had. Maar het instrument bepaalt niet de bestemming. Iemand aan het roer kiest waar we naartoe gaan, leest de meting en houdt koers wanneer het ruw wordt.

Twee vragen om mee te nemen naar het eerstvolgende overleg:

  1. Welke waarde wil je dat mensen straks herkennen in de manier waarop jullie AI inzetten?
  2. En wat is het eerste ritueel dat die waarde zichtbaar maakt?

De instrumenten zijn aan boord. De koers kiezen we samen.

Bron: Goodbye Human Resources, Welcome Human Purpose; Uitgeverij Socrates 2025, Leon Schaepkens
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie